GEZOND DENKEN DEEL 3

Samenvatting boek: Who switched off my brain, Dr Caroline Leaf.

 

DEEL 3:

De wetenschap van gedachten

clip_image002

Onze omstandigheden en omgeving mogen dan nog zo ‘toxisch’ zijn of invloed uitoefenen op ons, toch kunnen we daar dwars doorheen onze gedachten controleren en ontgiften.Onze hersenen zijn echt ongelooflijk; het kan hervormd en vernieuwd worden.Het ontgiften van onze hersenen kan vergeleken worden met het uitkiezen van een boek in je persoonlijke bibliotheek. Je haalt het van de plank, opent het en herschrijft een pagina, en zet het terug op de plank. Beter nog, als je een boek hebt die nogal levensbedreigend is kan je het gewoon helemaal herschrijven of gewoon weggooien meteen.

Dat kan allemaal deel uit maken van het bouwen van een nieuwe gezonde gedachte over een oude toxische gedachte en tegelijkertijd ook de emotie die eraan gekoppeld is.

Het goede nieuws is dat we deze trajecten in 4 dagen kunnen veranderen en nieuwe bouwen in 21 dagen. Vanaf dat je je opnieuw bewust van herinnering wordt begint ze fysisch weer te veranderen. Zoals reeds gezegd, onze gedachten zijn dynamisch en kunnen groeien, krimpen, en ze vertegenwoordigen wie jij bent.

31 Alle bitterheid, en toornigheid, en gramschap, en geroep, en lastering zij van u geweerd, met alle boosheid; 32 Maar zijt jegens elkander goedertieren, barmhartig, vergevende elkander, gelijkerwijs ook God in Christus ulieden vergeven heeft.

Eph 4:31-32 (SVV)

HOE?

Om dit nu concreet te realiseren , moeten wij om een toxisch gedachte te hervormen, deze gedachte opnieuw door het traject halen waardoor ze eigenlijk ontstaan is, of beter nog voorkomen en afleren om toxische gedachten te maken vooreerst.

Dr Leaf heeft dit traject onderverdeeld in 5 verschillende stages, en iedere stage een naam gegeven:

1. verzamel

2. overdenk

3. schrijf op

4. herlees

5. reik uit

Dit traject wordt dan voor elk van de 12 genoemde toxische gebieden gebruikt om te ontgiften, aan de hand van enkele vragen. Eerst wat uitleg over de 5 verschillende stages, omdat het belangrijk is te weten hoe deze werken, vooraleer ze te doorgaan.

1. VERZAMELEN:

Hier kan ik niet anders dan enkele medische termen  gebruiken omdat de stage ‘verzamelen’ het proces toont waarop de informatie via onze zintuigen omgezet wordt in onze hersenen en zo gedachten en emoties teweegbrengt.

Alles wat via onze 5 zintuigen binnenkomt (zicht, reuk, gehoor, smaak, gevoel) word via zenuwen direct doorgestuurd naar de hersenen. Daar komen deze signalen binnen in de ‘thalamus’. Die zorgt ervoor dat deze signalen verwerkt en doorgestuurd worden overal in onze hersenen. Daardoor ontstaat een link tussen de externe wereld en de interne wereld, en op deze manier kan een herinnering of een gedachte opnieuw geactiveerd worden. Precies alsof er een wind door de bomen waait die opeens de bomen doet bewegen.

Voorbeeld: door een bepaalde parfum te ruiken kan een herinnering geactiveerd worden aan iemand of een gebeurtenis. Die opnieuw geactiveerde gedachten/herinneringen, zijn zoals we nu weten altijd gekoppeld aan een emotie, en zo wordt ook een houding geactiveerd. Deze geactiveerde houding (positief of negatief) word dan van de ‘THALAMUS’ doorgestuurd naar de ‘HYPOTHALAMUS’.

Het komt erop neer dat de ‘HYPOTHALAMUS’ de klier is die reageert op de geactiveerde houding als gevolg van de inkomende informatie via de zintuigen. Hij reageert daarop door middel  van afscheiding van chemicaliën en hier wordt het nu interessant;

Een positieve houding zorgt voor een afscheiding van de juiste formule chemicaliën, en een negatieve houding zorgt voor een verkeerde formule. Deze chemicaliën zetten een klier in werking die het ‘endocriene systeem’ bestuurd. Het endocriene systeem scheidt hormonen af om ons lichaam in ‘beschermingsmodus’ te zetten zeg maar. We hebben al gezien wat het gevolg is wanneer ons lichaam zich teveel focust op bescherming…. dan wordt de groei belemmert.

We kunnen onze omstandigheden en omgeving niet controleren, maar we kunnen wel controleren hoe het onze hersenen beïnvloedt.

Hoe? Deze informatie is nog steeds in een tijdelijke staat, ze is nog niet opgeslagen in ons permanent geheugen. Dit wil zeggen dat we er effectief voor kunnen kiezen hoe we deze info verwerken en onthouden en erop reageren, nog voordat het in ons permanent geheugen gegrift wordt en zo ons onderbewustzijn binnensijpelt en uiteindelijk deel wordt van wie we zijn. Op die manier kunnen we toxische input uit ons denken houden!

De amygdala en de hippocampus…Om ons goede keuzes te helpen maken heeft God ons voorzien van 2 klieren.

De amygdala: heeft te maken met de hartstochtelijke, waarneembare emoties als gevolg van de inkomende info/gedachten die gekoppeld zijn aan de reeds bestaande gedachten in ons hoofd.

De hippocampus: heeft te maken met geheugenformatie en motivatie. Hier is het aan ons: hier maken wij de beslissing om de inkomende gedachten deel te laten worden van ons al dan niet.

Hoe? Om het simpel te maken is het alsof de amygdala verteld aan de hippocampus welke gedachten, info, emoties enz. moeten in het geheugen gegrift worden en hoe ze moeten herinnert worden.

Verduidelijking: de amygdala is een klier in onze hersenen die te maken heeft met zowel positieve (liefde – gebaseerde) als negatieve (angst – gebaseerde) emoties. Hij beïnvloedt de hippocampus om zijn aandacht te richten op de vastgestelde emoties bij het formeren van permanent geheugen.

We kunnen keuzes maken die ons helpen met het controleren van onze reacties op de omstandigheden.

De amygdala en de hypothalamus werken samen: De amygdala is als een bibliotheek die de gedachte opslaat in z’n tijdelijk geheugen en er ook wat emotionele kruiden aan toevoegt. De hypothalamus zoals eerder gezegd is verantwoordelijk voor het maken van de formule chemicaliën die worden doorgestuurd naar de amygdala, zij zijn dus in constante communicatie met elkaar. Daardoor kunnen we de reactie van ons lichaam op onze gedachten VOELEN. Deze reacties (verhoogde hartslag, adrenaline,…) dwingen ons ertoe om te beslissen of we de informatie accepteren of afwijzen.

Om ons nog meer te helpen staat de amygdala ook nog in rechtstreeks contact met de ‘voorkwab’ van de hersenen. Het interessante hiervan is dat dit deel van de hersenen gebruikt wordt om te redeneren, maken van beslissingen, analyseren en het maken van strategieën.

Dit is goed nieuws, want zolang de informatie en emoties in de amygdala zijn kunnen we ze beïnvloeden met onze hersenen en keuzes maken nog vóór ze in ons geheugen gegrift worden door zijn vriend, de hippocampus. Gewoon door te zeggen :‘ik kies om niet meer aan die gedachten te denken!’ zullen die gedachten dan ook vervagen, want ze zijn namelijk nog niet in ons permanent geheugen binnengekomen. Aan de andere kant, wanneer we wel blijven denken op bepaalde gedachten, en ze toelaten vloeien ze door naar de hippocampus:

De hippocampus is een klier die werkt als een verslaggever samen met de hersenen om de informatie (gedachten en gekoppelde emoties) om te zetten van tijdelijk geheugen naar permanent geheugen. Zoals je een Word – bestand kunt converteren naar een PDF-file. Dit gebeurt meestal ’s nachts wanneer men slaapt. De hippocampus is zeer gevoelig voor stress. Aanzienlijke stress zorgt ervoor dat de hippocampus cellen verlies en krimpt, waardoor de communicatie met de hersenen beïnvloedt word en het nog moeilijker word om gezonde herinneringen aan te maken.

Tot zover de eerste stage ‘VERZAMELEN’

Vertaling: Dhr. B.Gaytant