GENEZEN EN GELUKKIG

DE GENERAAL WERD GEZOND

clip_image002

 

In de Bijbel vinden wij een succesvolle generaal van het Syrische leger. Zijn naam is Naaman, wat vriendelijk betekent. Hij was een vijand van Israël. Ook deze man had een ernstig gezondheidsprobleem, hij was melaats, zoals kanker vandaag!

In die tijd was dit een ongeneeslijke ziekte, net zoals wij ook vandaag nog ongeneeslijke ziekten kennen. Melaatsheid wordt in de Bijbel ook een symbolisch gebruikt als beeld van algemene zondigheid.

Deze goddeloze generaal, die grote overwinningen had gemaakt op Israël, werd zeer bekend. Joodse geschiedenisboeken vermelden dat hij Achab de koning van Israel dodelijk verwonde met een pijl.

In feite werd deze generaal door God gebruikt, om Israël te straffen voor hun door koningin Izebel ingevoerde afgoderij. Izebel lijkt wel een beeld van het ziekelijke Roomse christendom. Dit lijkt precies zoals ook ons eigen land, traditioneel en onbewust vele afgoden dient, met vele gevolgen.

clip_image004Naaman had een dienstmeisje. Het was een gevangen genomen Israëlisch meisje, dat werd verkocht op de slavenmarkt te Damascus. Dit eenvoudig meisje is een sprekend voorbeeld voor de hedendaagse christenen, of mensen die beweren christen te zijn. Ze was haar God trouw. De God van Israël en ze had zich niet laten verleiden tot de afgoderij en bijgeloof van haar land. Zo dienen Bijbeltrouwe christenen echt trouw te blijven aan de Bijbel en niets anders!  Ze werd door God gebruikt in het genezingsverhaal van haar heer Naaman. Ze wees hem de weg naar genezing. Ze gaf eenvoudige raad. Ze wees naar een profeet in haar eigen land Elisa. Elisa een vervolgde profeet, niet in eer bij de koning, of bij de ongelovigen, maar wel bij God. Zij wist dat hij met de hulp van de levende God kon genezen.

– Het dienstmeisje had haar vijand lief. Ze was niet wraakzuchtig, maar ze was barmhartig tegenover Naaman, ondanks al haar vernederingen. (Luc.6:36).

Bedenk eens ernstig dat Jezus iemand verlossen kan van zijn ziekte, dood en hel en dit door eenvoudige mensen te gebruiken, en die niet op een groot podium stonden.

Bedenk, niemand kon Naaman verlossen van zijn melaatsheid, lees zonden. De vooruitzichten van de rijke generaal waren echt hopeloos. Ook voor de onbekeerde zondaar, of kerkganger uit traditie, is de toekomst op deze aarde en in het hiernamaals hopeloos!

Wie zou niet gezond willen worden, want deze gezondheid gaat verder dan onze lichamelijke gezondheid.

WAT VROEG GOD AAN NAAMAN VOOR HIJ HEM GENAS?

Toen Naaman aan het huis van de profeet Elisa kwam, zat hij hoog op zijn paard te kijken vanuit de hoogte en te wachten op Elisa. Niet Elisa kwam te voorschijn, maar zijn knecht met een boodschap en een opdracht: Gaat u zeven maal dompelen in de Jordaan, en ge zult gezond worden!

De generaal werd woedend, voelde zich vernederd. God wilde dat hij eerst van zijn paard afkwam. Ongelovigen zitten soms al heel vlug op hun paard, bij wijze van spreken, als ze een man Gods horen spreken! Ze staan op hun eigen eer, denken en kunnen. Toch was het de enige weg tot genezing.

De generaal wilde nog zelf de voorwaarden stellen, hoe dwaas? Hij stelde andere rivieren voor bij Damascus, waar beter en gezonder water was, of zo dacht hij. Een zeer typisch ongelovige denken. Hij ergerde zich aan die eenvoudige vragen die God bij monde van de profeet sprak. Zo spreekt God nog steeds op dezelfde wijze door mensen die Hem kennen.

Naaman had een vooroordeel en dacht de Jordaan is vuil en niet aantrekkelijk. Vele rivieren gelijken op godsdiensten, en mensen beoordelen naar hun eigen denken, doch er is maar een waarheid: Jezus en het levende water!

Niet de “katholieke” Jezus, maar de Jezus van in de Bijbel! Jezus lijkt misschien niet aantrekkelijk, maar is toch de enige ware weg naar geestelijke en lichamelijke genezing. Verschillende gewone mensen gebruikte God om Naaman te genezen van zijn hoogmoed en zijn melaatsheid. Zo is ieder mens als een geboren Naaman, die verlossing en genezing nodig heeft.

Eerst het dienstmeisje als slavin, een onteerde profeet, een knecht van de profeet en op het laatst, de wijzere dienaren van Naaman!

Naaman keerde op zijn stappen terug, en deed wat God vroeg!

Het wonder bleef niet uit! Compleet genezen, hij zag er vele jaren jonger uit, En velen zouden dat ook willen. Hij deed gewoon en geloofde wat men van hem vroeg.

Mag God ook iets aan u vragen?

WAT IS EEN SEKTE?

Wat is een sekte?
door: J.N. Darby

SEKTEN

 

Handelingen; 1 Korinthe 11:19; Galaten 5:20; 2 Petrus 2:1
De uitdrukking “sekte”, een vertaling van het Griekse woord “haireses”, vinden we zesmaal in de Handelingen, en verder in de plaatsen 1 Korinthe 11:19; Galaten 5:20; 2 Petrus 2:1.
De betekenis van het woord is bekend: het duidt een leer of systeem op filosofisch of religieus gebied aan welke haar aanhangers op grond van die leer verenigd. De betekenis van het woord heeft een zekere verandering ondergaan, daar het grootste deel van de christenheid zich de naam “katholieke” (d.i. algemene) kerk heeft toegeëigend. Sindsdien wordt iedere religieuze gemeenschap, iedere christelijke vergadering, die niet tot deze zogenaamde katholieke gemeenschap behoort, door haar als sekte beschouwd. Daardoor heeft het woord een afkeurende betekenis gekregen.
Alle christelijke gemeenschappen worden dikwijls sekten (in de zin van partijen, scheuringen) genoemd, zodra zij zich afscheiden van christenen in het algemeen, in ieder geval van hen, die zo genoemd worden. Daarbij sluit het woord sekte min of meer een vorm van afkeuring in zich tengevolge van de gedachte dat zij, die de sekte vormen, door een bijzondere leer of onder een bijzondere naam verenigd zijn. Men kan niet zeggen dat deze zienswijze geheel verkeerd is. De toepassing mag verkeerd zijn, niet de gedachte zelf. Voor ons is het echter slechts van belang, te onderzoeken, wat ons het recht geeft, een vereniging van christenen een sekte te noemen. Met andere woorden: daar deze naam gegeven wordt aan christelijke gemeenschappen, is het noodzakelijk de ware beginselen te kennen naar welke we ons hebben te vergaderen. Want alles wat niet op deze beginselen gegrond is, is inderdaad een sekte. De waarheid van de eenheid van de Kerk (gemeente) zij het de eenheid van de gelovigen, persoonlijk door hen in de wereld voorgesteld (Joh. 17), of de eenheid van het door de Heilige Geest gevormde lichaam van Christus (Hand. 2:1, 1 Kor. 12) blijft steeds van het grootste gewicht voor de christenen, al hebben ook de zogenaamde katholieken een slecht gebruik van deze waarheid gemaakt.
Zo bidt de Heer tot de Vader, met het oog op hen die door het woord van de apostelen in Hem geloven zullen: “opdat zij allen een zijn, gelijk Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in Ons zijn; opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt” (Joh. 17:21). Dat is de praktische eenheid van de gelovigen in de gemeenschap met de Vader en de Zoon. De apostelen zouden door de werking van een en dezelfde Geest een zijn in gedachten, woorden en daden, zoals de Vader en de Zoon dit waren in de eenheid van de goddelijke natuur (Joh. 17:11). Hiernaar zouden zij, die door hun woord in Hem geloofden, een zijn in de gemeenschap met de Vader en de Zoon (Joh. 17:21). Wij zullen volkomen een zijn in de heerlijkheid boven (Joh. 17:22), maar wij moeten nu reeds die eenheid openbaren, opdat de wereld gelooft. Verder kwam op de pinksterdag de Heilige Geest van de Hemel neer en doopte alle gelovigen van die tijd tot het ene lichaam, dat met Christus verenigd is (zoals het lichaam met het hoofd) en op de aarde in deze eenheid geopenbaard is (1 Kor. 12:13). Het is gemakkelijk te begrijpen, dat van de aarde gesproken wordt, als in 1 Korinthe 12:26 gezegd wordt: “En als een lid lijdt, lijden alle leden mee; en als een lid wordt verheerlijkt, verblijden alle leden zich mee”. In de hemel lijden we niet! En dan voegt de Heilige Geest erbij: “En u bent het lichaam van Christus en ieder afzonderlijk leden”.
Het hele hoofdstuk ontvouwt dezelfde waarheid. De aangehaalde plaatsen bewijzen echter genoeg, dat van de gemeente van God sprake is. Zo zien we wat door de Heilige Geest bewerkte, ware eenheid is: allereerst de eenheid van broeders onder elkaar en verder de eenheid van het lichaam.
De sektegeest is aanwezig, als gelovigen zich verenigen op een andere grondslag van de eenheid dan genoemd. Het is sektegeest als men een leer of een belijdenis tot middelpunt van verenigen maakt, om op deze wijze degenen die deze belijdenis aannemen daardoor tot een lichaam te stempelen! Zo’n eenheid wortelt niet in de grondslag van de eenheid van het lichaam en ook niet in die van vereniging van broeders. Als enkele personen zich op deze wijze tot een kerkgenootschap hebben verenigd en elkaar als leden van dit genootschap erkennen, zo vormen zij inderdaad een sekte, omdat de grondslag van zo’n vergadering niet de eenheid van het lichaam van Christus is en omdat de leden van zo’n vergadering niet als leden van het lichaam van Christus (hoewel ze dit persoonlijk kunnen zijn), maar als leden van een bijzonder genootschap verenigd zijn. Alle christenen zijn leden
Wat is een sekte? 1
van het lichaam van Christus: een oog, een hand, een voet enz. (1 Kor. 12:13-25). Lid van een kerk (in tegenstelling tot andere kerken) te zijn, is een begrip dat in de Heilige Schrift nergens gevonden wordt. De Heilige Schrift vergelijkt de gemeente op aarde met een lichaam, waarvan Christus het hoofd is (Ef. 1; Kol. 1).
Iedere christen is een lid van dit lichaam, een lid van Christus. Lid van een bijzonder genootschap te zijn, is, als gezegd, een heel ander begrip. Waar nu de viering van het avondmaal de uitdrukking van deze eenheid is, (zoals we dat in 1 Kor. 10:17 vinden) zo wordt, als een gemeenschap van christenen het recht eist, aan de tafel van de Heer slechts haar leden toe te laten een eenheid gemaakt, die in directe tegenspraak is met de eenheid van het lichaam van Christus. Het is mogelijk, dat het uit onkunde gebeurt, of dat deze christenen nooit verstaan hebben, wat de eenheid van het lichaam van Christus is en dat God deze eenheid op aarde geopenbaard wil zien; echter in de daad vormen zij een sekte en loochenen daardoor de eenheid van het lichaam van Christus. Want er zijn velen, die de leden van het lichaam van Christus, maar niet lid van dit genootschap zijn; daarom is het avondmaal niet de uitdrukking van de eenheid van het lichaam van Christus, al kunnen ook de leden in een vrome gezindheid daaraan deelnemen.
Nu wordt ons echter een moeilijkheid voorgehouden. Men zegt: “De kinderen van God zijn verstrooid, veel vrome broeders zijn leden van het ene of andere genootschap, hangen aan deze of gene bijzondere leer, of zijn zelfs, uit nuttigheidsoverwegingen, in godsdienstige dingen met de wereld vermengd”. Helaas is dit waar. Er zijn velen die helemaal geen begrip hebben van de eenheid van het lichaam van Christus, of die de noodzakelijkheid, deze eenheid op aarde te openbaren, niet erkennen. Maar dit alles heft Gods waarheid niet op! Degenen die zich op bovengenoemde wijze vergaderen, zijn in werkelijkheid niets anders dan een sekte. Als ik alle christenen als leden van het lichaam van Christus erken, als ik ze liefheb en ze aangenomen, dat zij in de waarheid en in heiligheid wandelen en de Heer aanroepen uit een rein hart (2 Tim. 2:19-22) met een wijd hart opneem, zelfs aan de tafel van de Heer, dan wandel ik (hoewel ik niet alle kinderen van God samenbrengen kan) niet in een sektegeest; want ik wandel naar de grondslag van de eenheid van het lichaam van Christus en streef naar de praktische vereniging van de gelovigen. Als ik mij met andere gelovigen verenig om het avondmaal te vieren, alleen als lid van het lichaam van Christus en niet als lid van het een of andere kerkgenootschap, hoe het dan ook heten mag, als ik dit werkelijk doe onder erkenning van de eenheid van het lichaam, en dus bereid ben alle christenen, die in godzaligheid en in de Waarheid wandelen, op te nemen, dan ben ik geen lid van een sekte, maar ik ben lid van het lichaam van Christus. Iedere vereniging echter op een andere grondslag (op welke wijze dan ook), om een kerkelijk gemeenschap te vormen, is sektarisch. Het grondbeginsel is zeer eenvoudig. De moeilijkheden in de verwerkelijking zijn dikwijls niet gering, door de toestand in welke de Kerk van God zich bevindt. Maar Christus is voor alles volkomen genoeg; en als wij er tevreden mee zijn in de ogen van de mensen gering te zijn, dan is de zaak niet zo moeilijk.
Een sekte is dus een kerkelijke gemeenschap, die naar een ander grondbeginsel gevormd is, dan dat van de eenheid van het lichaam van Christus. Een gemeenschap als zodanig is uitdrukkelijk een sekte, wanneer degenen die haar vormen als haar leden beschouwd worden. Ook wandelt men al in een sektegeest, als men slechts bepaalde personen erkent en toelaat, zonder zich juist leden van een genootschap te noemen. Wij spreken hier vanzelfsprekend niet van de tucht, die in het midden van het ene lichaam van Christus uitgeoefend wordt, maar van het beginsel naar welke men zich verenigd. Het Woord van God erkent het lidmaatschap van een kerkgenootschap niet; maar spreekt steeds slechts van de leden van het lichaam van Christus. En deze leden zijn geroepen, de eenheid daardoor te openbaren, dat zij met elkaar wandelen. Wij kunnen op Mattheüs 18:20 wijzen, als op een kostelijke bemoediging in deze dagen van verdeeldheid, in deze boze tijd van het einde, waar de Heer ons beloofd heeft, overal in het midden te zijn, waar twee of drie tot zijn naam vergaderd zijn.
In het midden van de verwarring om ons heen, bezitten wij, met het oog op de weg, die ons voorgeschreven is, een wegwijzer in de woorden: “In een groot huis nu zijn niet alleen gouden en zilveren vaten, maar ook houten en aarden; en sommigen wel tot eer, maar anderen tot oneer. Als dan iemand zich van deze vaten reinigt1, zal hij een vat zijn tot eer, geheiligd, bruikbaar voor de Meester, tot alle goed werk toebereid. Maar ontvlucht de begeerten van de jeugd en jaag naar gerechtigheid, geloof, liefde en vrede met hen die de Heer aanroepen uit een rein hart” (2 Tim. 2:20-22).
Reactie
2 J.s. te A. haalt uit het artikel: “Wat is een sekte” o.m. de zin aan: “als ik bereid ben alle christenen op te nemen dan ben ik geen lid van een sekte, maar van het lichaam van Christus”, en vervolgt dan: “Als de gemeente gelovigen, die niet bij haar zijn aangesloten, weigert deel te laten nemen aan het avondmaal, handelt zij dus in een sektegeest. Wij moeten voor alles interkerkelijk zijn of liever op Christus zien en in Hem de eenheid van allen die zijn naam belijden. ‘k Hoop dat u begrijpt wat ik bedoel en ik hoop tevens, dat God u de weg zal wijzen, om de werkelijke eenheid in Christus te vinden”.
1 Eigenlijk zich van deze wegreinigt, dat is zich reinigt, doordat hij zich van hen afzondert. Hetzelfde woord is in 1Ko 5:7 door “uitzuivert” vertaald. (noot vertaler H.L.H)
2 Reactie op “Wat is een sekte” (Uit het Woord der Waarheid jrg. 1 blz. 80).
Wat is een sekte? 2
Ik geloof wel dat ik de bedoeling begrijp en daar er misschien meer lezers zijn die deze redenering volgen, wil ik er wat uitvoeriger op ingaan en op enkele fouten in uw betoog wijzen.
1. U onderstreept het woord alle christenen. Ik neem aan dat u net als J.N.Darby, al zegt hij het niet op deze plaats, de door de Bijbel voorgeschreven uitzonderingen maakt voor hen die een zondig leven leiden of een valse leer hebben. (1 Kor. 5:9-13; 2 Tim. 2:21,22; 2 Joh. :9-11.)
2. Met “aangesloten” zijn kan niet anders bedoeld zijn dan toegelaten tot de tafel van de Heer. (Avondmaal). Een andere vorm van aansluiting bestaat daar immers niet? Het “weigeren” betekent alleen dat de vergaderden niemand deel laten nemen, voordat namens allen toegelaten is.
3. Om iemand op te nemen moet vaststaan dat hij een gelovige is en geen valse leer of zondige wandel heeft. Om dit vast te stellen is een voorafgaand onderzoek namens de vergaderden nodig, daar ze van de Heer de opdracht hebben ontvangen de heiligheid in hun midden te handhaven. (1 Kor. 5).
4. Als uit dit onderzoek blijkt dat aan alle schriftuurlijke voorwaarden voldaan is moet de betreffende gelovige toegelaten worden en wel namens allen die reeds deel hebben aan de tafel van de Heer en dus verantwoordelijk zijn voor haar reinheid.
5. Waarop bovenstaande wijze gehandeld wordt, wordt dus ieder toegelaten die de Heer zou toelaten en ieder geweigerd die de Heer zou weigeren. Daar is dus de bereidheid alle christenen op te nemen en is geen sektegeest aanwezig.
6. Daar waar u de weg naar de eenheid ziet, n.l. in “voor alles interkerkelijk te zijn” is hij helemaal niet te vinden. Men kan nooit “interkerkelijk” zijn voor men “kerkelijk” is. Met elke interkerkelijke actie bedoelt men een samenwerken van vertegenwoordigers van verschillende kerkgenootschappen tot een bepaald doel. Maar dit is niet de eenheid openbaren in de Schriftuurlijke zin van het woord. (Ef. 4:3). Die is alleen te bereiken als men de menselijke organisaties los laat en als gelovigen in de naam van de Heer onder leiding van de Heilige Geest samenkomt, op de wijze als dat in 1 Kor. 10,12,14 en Mat. 18:20 beschreven wordt.
H.L. Heijkoop