DE BEVRIJDING

DE BEVRIJDING

 

clip_image002

 

Exodus 14

9  De Egyptenaren nu, al de paarden en wagens van Farao, zijn ruiters en zijn legermacht, achtervolgden hen en haalden hen in, terwijl zij gelegerd waren aan de zee, bij Pi-hachirot, tegenover Baal-sefon. 10 Toen Farao naderbij gekomen was, sloegen de Israëlieten hun ogen op, en zie, de Egyptenaren rukten achter hen aan. Toen werden de Israëlieten zeer bevreesd en schreeuwden tot de Here, 11  en zij zeiden tot Mozes: Waren er soms geen graven in Egypte, dat gij ons hebt meegenomen om te sterven in de woestijn? Wat hebt gij ons aangedaan door ons uit Egypte te leiden? 12  Hebben wij u dit al niet gezegd in Egypte: laat ons met rust, en laten wij de Egyptenaren dienen. Want wij kunnen beter de Egyptenaren dienen dan in de woestijn sterven. 13  Maar Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des Heren zien, die Hij u heden bereiden zal; want de Egyptenaren, die gij heden gezien hebt, zult gij nimmermeer zien.

14  De Here zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.

 

Hier zien wij Gods volk pas uit Egypte verlost van de slavernij. Ze klagen. Het lijkt ogenschijnlijk wel of ze het in Egypte wel beter hadden dan nu in de woestijn.

Ze hadden nog maar pas de grote wonderen van hun God kunnen zien, of ze zijn dit wellicht al vergeten. Hun blijdschap van het verlost zijn was precies van korte duur.

 

Wij kunnen dit ook wel eens gaan vergelijken met de tijd toen wij tot geloof in Christus, in de Bijbel, zijn gekomen, dan kenden wij ook die hemelse speciale vreugde in ons hart, doch daarna kwamen precies zoals voor Gods volk, de lastige stappen in het zand van de woestijn.

 

WAREN ER SOMS GEEN GRAVEN IN EGYPTE!

 ANGST VERNIETIGDE HUN VERTROUWEN!

 

Dit zijn de woorden die Mozes mocht horen! Wat een ondankbaar volk tegenover hun geestelijke leider. Deze mensen waren precies mensen als wij vandaag. God was goed, bekommerd, en vriendelijk voor hen, maar ze vergaten zeer vlug Gods goedheid, Gods genade en Zijn allemachtigheid.

 

Ze hadden toch de machtige ware wonderen gezien van God die met Mozes was.

Ze hadden de plagen gezien tegenover de Egyptenaren, om hen te verlossen.

Dit was de aanleiding dat ze de eerste geloofsstappen konden zetten in vertrouwen op de God van Israël, om Egypte te verlaten. Er is altijd een aanleiding om de wereldse, ongelovige of bijgelovige denkpatronen te verlaten

Maar nu de Egyptische troepen hen achtervolgden, en ze tegenaan de rode zee stonden, was al hun geloof in de schoenen gezonken. Angst overviel hen, men zag het niet meer zitten, paniek!

 

ANGST is een grote vijand voor het geloof.

 

Mattheus 8:26  En Hij zeide tot hen: Waarom zijt gij bevreesd, kleingelovigen? Toen stond Hij op en bestrafte de winden en de zee, en het werd volkomen stil.

 

è Ook wij, christenen kunnen nog in dagen van grote angsten komen. Let maar opnieuw  hoe het in Israël en moslimlanden gaat, de benauwdheid van Jacob staat voor de deur. De eerste signalen zijn gegeven, rabbijnen roepen op tot vasten en gebed, komt het niet voort uit hun angsten.

 

WAAR WAS HUN GELOOF IN DIE OMSTANDIGHEDEN?

 

Hier nu ligt de kern van de prediking voor vandaag.

Gods volk:

 

è Het volk geloofde toen God die wonderen deed, en ze verlieten onder Mozes Egypte, dat was het verleden.

è Het volk geloofde ook in de toekomst, de wederkomst van de Messias

è NU konden ze niet geloven dat God hen opnieuw zou redden, al moest daarvoor de zee zich gaan splijten!

 

Deze drie punten kunnen wij ook op de gemeente weerspiegelen. Ook wij zijn gaan behoren tot Gods volk uit de heidenen.

Wij hebben geestelijk de wereld (Egypte) verlaten door onze wedergeboorte, wat ook telkens een wonder op zichzelf is, bij ieder persoonlijk die zich bekeerde. Dit is ons verleden.

 

Wij geloven precies als hen in de wederkomst van Jezus. Dit is onze toekomst, daar zijn wij gelukkig dat wij dit geloven en een christelijke vaste hoop kennen daarover.

Romeinen 12:12 Weest blijde in de hoop, geduldig in de verdrukking, volhardend in het gebed,

 

Zullen ook wij niet doen als zij, wanneer wij achtervolgt zullen worden door de wereldmacht van de aankomende antichrist? Denk maar aan de christenen en de joden die nu al door de moordende moslimgelovigen worden vermoord! Precies als toen zal er  geen uitweg meer zijn. Maar zou God zijn trouwe kinderen door de oordelen welke Johannes beschreef, laten gaan? Kwam Noach om? Kwam Henoch om? Kwam Lot om in Gods oordeel?

Precies als Mozes zullen vele christenleiders het hard te verduren krijgen, en zeker van de ongelovige kerkgangers.

 

Mozes had een antwoord:

 

13  Maar Mozes zeide tot het volk: Vreest niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des Heren zien, die Hij u heden bereiden zal; want de Egyptenaren, die gij heden gezien hebt, zult gij nimmermeer zien. 14  De Here zal voor u strijden, en gij zult stil zijn.

 

Het volk met grote angst in de ogen moest nu deze woorden aannemen! Ze zagen het leger komen van verre. Ook de eindtijdchristenen zien de donkere wolken komen.

Geen enkel menselijk middel konden ze zelf nog uitvinden om zich te redden.

Het enige wat ze konden doen was vertrouwen op de woorden die Mozes hun toesprak.

Ook zien wij in zulke situaties dat Mozes, een geloofsheld was, geloof, vertrouwen dat hij had gekregen van God op dat moment, want wetende dat Mozes een zachtmoedig man was, zou hij dit zonder God nooit hebben aangekund!

 

Bedenk de verantwoordelijkheid van Mozes, stel je voor een afslachting van je eigen volk voor ogen moeten zien. Wij hebben een troost: De Here zal strijden. Hij heeft onze hulp niet nodig!

 

 

De afspraak: De Here zal strijden, GIJ ZULT STIL ZIJN.

 

Rashie vertaalt uit het Hebreeuws: : en gij zult zwijgen.

Volgens deze middeleeuwse Rabbijn, zou hier bedoelt  zijn : niet te twisten met Gods Woord. Zij dienden hier het woord dat Mozes sprak aan te nemen als het woord van God!

Het lijkt al even moeilijk voor het volk om te moeten gehoorzamen in zulke moeilijke omstandigheden waarin wij het toch allemaal zelf graag alle crisissen, willen oplossen en bijzonder ZELF willen strijden.

STIL ZIJN, is niet altijd gemakkelijk. Maar hier konden ze niets doen. Alles wat ze zouden doen zou verkeerd zijn. Ze waren ook machteloos in deze situatie.

Wij kunnen ook in situaties komen waarbij wij echt machteloos staan, het beste is dan enkel en alleen op de Here te vertrouwen!

 

 

 

2 Corinthiërs 4:8  in alles zijn wij in de druk, doch niet in het nauw; om raad verlegen, doch niet radeloos;

 

R.GAYTANT

Voorganger